ემა მისტერ ვუდჰაუზის – ძალიან მოსიყვარულე და თვინიერი კაცის უმცროსი ქალიშვილია. გოგონა უფროსი დის გათხოვების შემდეგ მამისეულ სახლში დიასახლისობს. დედა იმდენად ადრე გარდაეცვალა, რომ მისი ალერსი ბუნდოვნად ახსოვს. ოცდაერთი წელი ისე შეუსრულდა, დიდად არაფერს შეუწუხებია; მაგრამ ერთ დღესაც მისი აღმზრდელი თხოვდება საცხოვრებლად ქმრის სახლში მიდის და ემასაც ახალი საზრუნავსაფიქრალი უჩნდება – ყურადღება სხვების საკეთილდღეოდ მიმართოს. თუმცა ავიწყდება, რომ ზოგჯერ საკუთარი შეხედულებისამებრ სხვებზე მზრუნველობა, სხვათა ცხოვრების შენეულად წარმართვა სიკეთეს სცდება და დამაზიანებელ შედეგს იძლევა. „რა აუტანლად პატივმოყვარე იყო, როცა სჯეროდა, რომ ყველას გულის საიდუმლოს ამოხსნა შეეძლო, და უპატიებლად ამპარტავანი, როცა სხვათა ბედის მოწყობას ცდილობდა! ახლა ხომ გამოჩნდა, როგორ ცდებოდა ყველაფერში!“ და მაინც, ეს არის ამბავი გრძნობებითა და განცდებით გარემოცულ ქალზე, მის სიძულვილსა და სიყვარულზე, მცდარ გათვლებსა და კეთილ განზრახვებზე... და სწორედ ასეთი წინააღმდეგობრიობა ქმნის კიდევ ცოცხალ და დაუვიწყარ სახეებს.